Door MAURICE VAN DE GRAEF
Zaterdag 8 februari, HELMOND - 'Ach man, hij zit toch?!' De mensen die dit seizoen een wedstrijd van Dijkse Boys hebben bezocht, zullen deze zin vast een keer hebben gehoord. Waarschijnlijk dat Yunus Altunel het zei tegen Freek Winckens, of andersom, na een doelpunt waarbij de één geen oog had voor de ander. Zolang de ballen erin gaan zal er niemand om malen, maar wanneer gemist wordt is het egoïsme van de betreffende spits middelpunt van kritiek.
Veel van die kritiek hebben beide aanvallers echter
nog niet gehad dit seizoen. Met hun club gaat het voortreffelijk en de spelers
zelf hebben ook niet te klagen over hun functioneren. Altunel heeft immers al 24
(!) doelpunten op zijn naam staan en Winckens twaalf. Daarmee nemen ze het
overgrote deel van de totale productie van hun team voor hun rekening.
Dertig doelpunten was het streven van Yunus Altunel toen hij dit jaar het shirt
van Dijkse Boys over zijn schouders hees. Wanneer zijn huidige gemiddelde de
rest van de competitie in stand blijft, gaat hij ruimschoots over dat aantal
heen. De ex-prof wenst echter geen gas terug te nemen, waardoor het getal
veertig al over het sportpark gonst bij elke nieuwe treffer van Altunel. Wiens
reputatie als goalgetter overigens in sneltreinvaart groeiende is.
Volgens Winckens heeft zijn aanvalspartner dat vooral aan zichzelf te danken.
'Ik speel nu mijn derde seizoen in de derde klasse en het niveau is al die jaren
constant gebleven. Yunus is simpelweg té goed voor dit niveau. Wij als team
momenteel ook. Maar Yunus is echt een geval apart.
Het heeft de aanvaller een soort 'troetel-status' opgeleverd, waar iedereen
getuige van kan zijn. Wanneer Freek Winckens bijvoorbeeld staat te darten in de
kantine van Dijkse Boys, zit Yunus Altunel ongeïnteresseerd aan de bar te kijken
naar het pijltjesgooien. Als het partijtje voorbij is pakt-ie toch drie pijlen
en gooit er eentje in de triple twintig. 'Jij bent ook overal goed in', klinkt
het dan lachend door het clubhuis. Of als tijdens het interview een ploeggenoot
lachend bij de tafel komt staan en wijzend naar Yunus Altunel zegt: 'Schrijf
maar op: superspits', blijkt eens te meer de waardering die ze hebben voor hun
topscorer.
Zoveel respect als zijn ploegmakkers hebben voor hem, zoveel angst hebben zijn
tegenstanders. Yunus Altunel heeft dan ook continu twee verdedigers op zijn lip
zitten. Zelfs wanneer de opponent al tegen een 3-0 achterstand aankijkt, wordt
hem geen centimeter ruimte gegund. 'En dat is toch eigenlijk niet normaal',
vindt Altunel zelf. 'Ik vroeg laatst nog aan een tegenstander: 'Willen jullie
niet winnen of zo?'. Keken ze al tegen een ruime achterstand aan, maar bleven ze
gewoon met twee man bij mij staan. Af en toe krijg ik de indruk dat ze de schade
liever beperkt houden dan dat ze een poging wagen om ons te verslaan.'
'Maar door die angstige manier van verdedigen krijg ik weer meer ruimte', vult
Winckens aan. 'Na een half uurtje wedstrijd durft de laatste man niet meer naar
de zijkanten te gaan omdat hij bang is voor Yunus. En daar profiteer ik dan weer
van.'
Dat is echter niet de belangrijkste oorzaak van de vele doelpunten die Winckens
al op zijn naam heeft staan. 'Dit seizoen is eigenlijk het eerste jaar dat ik
alleen als aanvaller speel. Andere jaren kwam ik meer van het middenveld en dan
krijg je logischerwijs minder doelkansen.'
Het neusje dat Yunus Altunel voor doelpunten heeft, leverde wel een probleempje
op in de hiërarchie van Dijkse Boys. Aanvoerder Tonnie van de Wetering was
jarenlang de aangewezen man voor de vrije trappen, maar dit seizoen heeft
Altunel die spelhervattingen voor zich opgeëist. 'Daar zijn wel een paar woorden
aan vuil gemaakt', vertelt Winckens, 'maar Yunus heeft bewezen dat hij het
uitstekend kan. Dus mag hij ze voortaan nemen. Het is ook niet belangrijk wie ze
neemt, als-ie maar zit.'